Embodiment / Belichaming

1 sep

4 minuten om te lezen

Embodiment (belichaming) betekent dat je volledig aanwezig bent in je lichaam en contact maakt met je fysieke gevoelens, in plaats van alleen vanuit je hoofd te denken. Het is een diepere uitdaging om de waarheid in je hele menselijke bestaan te laten doordringen. Je omarmt als het ware de absolute waarheid maar ook je rommelige menselijk leven. Oftewel het is en hoe je jouw eigen waarden in de fysieke wereld uitdrukt. Dit kan een uitdaging zijn en ook ik ben lerende. Ik ben immers ook maar een mens.

Ik had dus vandaag een super interessant gesprek met een dame die ik best hoog heb zitten. De heer in het gesprek. Nou dat ik bij deze even zitten. Zij vindt mij denk ik (dit is een aanname:-) maar een vervelend mens die door blijft drammen. Ik snap dat, gezien bomvolle agenda. Maar ja, als je geen leven meer hebt, dankzij deze ellende dan heb ik elk recht op door te drammen lijkt mij. Afain.

Ik was al super blij met het gesprek. Al bleven er nog teveel vragen onbeantwoord. Waar ik toch nog wel antwoorden op zou willen. Ik herkende de les van embodiment. Vandaar dat het een interessant gesprek was voor mij. Ik ga het even uitleggen.

Verantwoordelijkheid nemen hoe je gedraagt en hoe je anderen behandelt. We opereren allemaal vanuit ons eigen bewustzijn. We kijken door onze eigen lens. Normen en waarden zijn anders. Kernwaarden en karakter. Daarbij is het bewustzijn van de een wat scherper dan de ander. Dus die neemt misschien meer waar. Er is geen goed of fout, dat vooropgesteld. We zijn nou eenmaal allemaal uniek en dat is maar goed ook.

Soms kan het gebeuren dat er een wrijving ontstaat over een bepaalde zienswijze of waarneming. Dus de ene partij ziet het op de ene manier en de andere op een andere manier. Beide vastklampend aan eigen zienswijze, gelijk, lenzen van kijken en bewustzijn. Dit is gewoon hoe het is. Wederom geen goed of fout.

Voorbeeldje. Ik hoor vaak mensen roepen, ik kan niet tegen small talk / oppervlakkige gesprekken. Oftewel de een wil dieper gaan in een gesprek en de ander niet of heeft hier nog geen toegang tot. Dit kan wat frustratie omhoog halen. Want we natuurlijk allemaal gehoord en gezien worden en gewoon een goed gesprek. Wat vaak niet gebeurd (laten we eerlijk blijven) met small-talk. Gevolg, je wil misschien het liefst de ander negeren of er voor weg vluchten.

Embodiment betekent echter dat je hier als het ware een klein beetje rekening mee houdt. Dit betekent overigens niet dat je de waarheid (dan is er nog de waarheid van de een en de waarheid van de ander maar goed, er zijn ook feiten) en authenticiteit onderdrukt of jezelf. Maar meer dat je, je voor even kunt verplaatsen in de ander. De ander die het op zijn of haar eigen manier ziet. Of het nou een juiste manier is van zien of niet, dat laten we in het midden. Hoewel de een dieper bewustzijn hebt en dus nou eenmaal meer kunt waarnemen dan de ander. Is de kunst om je toch heel even te verplaatsen in de zienswijze van die ander. Ik hoor je al roepen, ja maar dan moet ik iets ontkennen van wat er gebeurd of ik moet mezelf ontkennen.

Nee. Dit is het innerlijk weten en dat is er altijd. Maar je kunt nog zo hard schreeuwen, als de ander het (nog) niet ziet, dan komt het niet binnen. Ja, ik raakte ook gefrustreerd. Voor mij is iets heel duidelijk. Ik doe wel een poging maar tijdens die poging kom er al snel achter dat we in cirkeltjes aan het praten zijn en dat we ons beide eindeloos aan het herhalen zijn.

Dus eindigde het gesprek met een open einde. Waarom open einde? Omdat er een moment komt, dat degene het wellicht wel ziet. Of er niet meer onderuit kan. Of eigen fouten (onbewuste) misschien mag erkennen. Waar je misschien wat zaadjes hebt gepland en waar de roep bij de ander vanzelf komt, om dit verder te onderzoeken. Misschien ook niet.

Dus wat betreft de small - talk. Hier is hetzelfde gaande. Als je kunt verplaatsen in de ander die een andere zienswijze heeft, dan is dit een blijk van compassie en van menselijkheid.

Ik bedoel als jij al een tijdje het pad bewandeld van bewustzijn, was jij daar ook niet eens?

Je zult merken dat je wat zachter wordt en small- talk niet meer zo uit de weg gaat. Je hoeft natuurlijk (nogmaals) niet zeer lange gesprekken te voeren. Maar even deze embodiment be oefenen, kan echt geen kwaad. Merk eens op wat het met je doet, achteraf. Bij mij - na het gesprek - ontstonden er zoveel nieuwe inzichten maar ook hernieuwde energie.

Okay. Suus maar wat ga je nu dan doen als de ander nog niet ziet wat jij ziet?

Goede vraag.

Hoewel ik nu misschien overdonderd zou moeten zijn met angst, frustratie of boosheid is er een vreemde kalmte. Daarbij vertrouw ik 100% het proces.

Achterover leunen?

Nope. Alleen andere wegen bewandelen, In de tussentijd in de overgave stand waardoor er weer nieuwe energie en ruimte ontstaat. Een hoger bewustzijn ontwikkeld wordt, angst wordt opgelost en er nieuwe ingangen zijn om andere paden te bewandelen.

En dat gaan we morgen doen. Wordt vervolgd...

Zo werkt het.